Samen geschreven door Joost Verwilghen en Whitney van Schyndel
Het mondiale landschap van internationale ontwikkeling verandert, met steeds meer aandacht voor de rol van de private sector bij het aanpakken van jeugdwerkloosheid en economische ongelijkheid. De ontwikkelingssector heeft lange tijd vooral gekeken naar het creëren van banen als oplossing voor deze uitdagingen. Inmiddels groeit het besef dat duurzame werkgelegenheid samenwerking met bedrijven vereist. Dat is vooral zichtbaar in programma's voor jeugdwerkgelegenheid, waar de private sector steeds vaker als cruciale partner wordt gezien. Door ontwikkelingsprogramma's beter af te stemmen op de behoeften van bedrijven en sectoren, kunnen we jongeren beter toerusten met de vaardigheden en kansen die ze nodig hebben om te slagen op de dynamische arbeidsmarkt van vandaag.
Maar in dit veranderende speelveld gaat het niet meer alleen om banen creëren — het gaat erom dat die banen duurzaam en inclusief zijn en aansluiten op de behoeften van lokale gemeenschappen en economieën. Op het snijvlak van internationale ontwikkeling en inzetbaarheid worden duidelijke trends zichtbaar die veranderen hoe projecten worden ontworpen, uitgevoerd en gecommuniceerd. Lokalisering, de opkomst van impactmarketing, werkgeverspartnerschappen, digitale innovatie en een sterkere focus op langetermijnduurzaamheid wijzen allemaal richting effectievere en betekenisvollere werkgelegenheidscreatie. Hier bekijken we wat die trends betekenen voor de toekomst van ontwikkelingswerk.
Lokalisering: oplossingen ontwerpen die bij de context passen
Een van de belangrijkste veranderingen in internationale ontwikkeling is de groeiende nadruk op lokalisering: oplossingen voor ontwikkelingsvraagstukken moeten aansluiten op de specifieke behoeften en realiteit van lokale gemeenschappen. Historisch werden internationale ontwikkelingsprojecten vaak op mondiaal niveau ontworpen, waarna hetzelfde model in verschillende regio's werd uitgerold. De beperkingen van die aanpak worden steeds duidelijker.
At a global scale, it is increasingly recognised that local economies, cultures, and labour markets are diverse and the shift towards localisation is becoming more pronounced. Instead of one-size-fits-all programmes, projects now focus on building capacity and empowering local actors — governments, businesses, and community organisations — to lead and shape employment initiatives. This approach ensures that solutions are contextually relevant, creating sustainable jobs that align with local economic and social needs.
In de ene regio kan bijvoorbeeld behoefte zijn aan beroepsgerichte training voor specifieke sectoren, terwijl elders toegang tot technologie of financiële diensten belangrijker is. Lokalisering maakt het mogelijk om zulke uiteenlopende behoeften gerichter aan te pakken en tegelijkertijd te zorgen dat werkgelegenheidskansen daadwerkelijk betekenis hebben voor de gemeenschappen waarvoor ze zijn bedoeld.
Impactmarketing: resultaten communiceren en vertrouwen bouwen
Parallel aan lokalisering groeit het belang van impactmarketing: de kunst om de resultaten van ontwikkelingsprojecten transparant, overtuigend en herkenbaar te communiceren. Nu stakeholders meer verantwoording vragen, moeten ontwikkelingsorganisaties verder gaan dan traditionele indicatoren en verhalen vertellen die het werk menselijk maken en laten zien wat het in de echte wereld verandert. Tegelijkertijd is de strategische rol van impactmarketing breder geworden, omdat de noodzaak groeit om een hardnekkig dominante overtuiging te weerspreken: dat hulp en ontwikkeling niet effectief zouden zijn.
Voor projecten rond inzetbaarheid betekent dit dat je niet alleen kwantitatieve resultaten deelt — bijvoorbeeld het aantal gecreëerde banen — maar ook kwalitatieve verhalen die laten zien wat er in mensenlevens verandert. Dat kan gaan om een jongere die vanuit werkloosheid een stabiele baan vindt, of een lokaal bedrijf dat groeit doordat het beter toegang krijgt tot geschoolde medewerkers. Zulke verhalen maken de impact van een project tastbaar en geven er emotionele betekenis aan.
Met de opkomst van digitale platforms en sociale media hebben ontwikkelingsorganisaties bovendien krachtige middelen om successen vrijwel realtime te delen, via live-updates, video's en infographics. Vooral sociale media zijn belangrijk geworden voor geloofwaardigheid en zichtbaarheid. Met gerichte campagnes kunnen projecten niet alleen hun resultaten laten zien, maar ook een breder publiek — investeerders, donoren en het publiek — betrekken bij het voortdurende proces van duurzame werkgelegenheidscreatie.
Werkgeverspartnerschappen: de kloof tussen training en werk dichten
Programma's gericht op werkgelegenheid concentreerden zich historisch vaak op training en bijscholing van werkzoekenden, terwijl de vraagkant — werkgevers — grotendeels buiten beeld bleef. Inmiddels groeit het besef dat duurzame werkgelegenheidscreatie nauwe samenwerking tussen ontwikkelingsorganisaties en de private sector vraagt.
De private sector wordt nu gezien als een essentiële partner bij het creëren van werkgelegenheid, en bedrijven spelen een actievere rol bij het vormgeven van programma's voor skills development. Daardoor sluit training beter aan op de vraag uit de markt, wat de inzetbaarheid van mensen vergroot en de kans verhoogt dat zij langdurig en stabiel werk vinden.
Via samenwerkingen met lokale bedrijven kunnen ontwikkelingsprojecten stages, leerwerkplekken en directe plaatsingen aanbieden. Zo krijgen mensen niet alleen de kans vaardigheden op te bouwen, maar ook om die meteen in een echte werkomgeving toe te passen. Zulke werkgeverspartnerschappen versterken ook de lokale economie doordat bedrijven toegang krijgen tot een goed opgeleide en capabele beroepsbevolking — en in de sterkste modellen stromen mensen direct na hun training door naar werk.
Daar komt de katalyserende rol van mechanismen als het Challenge Fund for Youth Employment (CFYE) in beeld. CFYE fungeert als 'bruggenbouwer' tussen verschillende stakeholders — overheden, bedrijven, opleiders en jongeren zelf. De kracht zit in het samenbrengen van die verschillende partijen rond een van de meest urgente mondiale vraagstukken: jeugdwerkloosheid.
Digitale innovatie: toegang en efficiëntie vergroten
De digitale revolutie speelt een steeds grotere rol in de manier waarop ontwikkelingsprojecten werkgelegenheidskansen creëren. Technologische innovatie helpt barrières tot de arbeidsmarkt te verlagen en maakt inclusievere, schaalbare oplossingen mogelijk.
Online leerplatforms, digitale vacaturebanken en mobiele apps geven mensen in afgelegen of onderbediende gebieden bijvoorbeeld toegang tot vaardigheidsontwikkeling en banen die eerder buiten bereik lagen. Deze tools maken ook een betere match tussen werkzoekenden en werkgevers mogelijk, onder meer met kunstmatige intelligentie en data-analyse, zodat mensen terechtkomen in werk dat beter past bij hun vaardigheden en ambities.
Digitale platforms bieden bovendien nieuwe manieren om de impact van werkgelegenheidsprogramma's te volgen en te meten. Met datagedreven inzichten kunnen organisaties plaatsingen, loopbaanontwikkeling en zelfs loonontwikkeling op de lange termijn volgen. Dat geeft een scherper beeld van wat een programma oplevert en waar verbetering nodig is.
Langetermijnimpact meten: focus op duurzame loopbanen
Banen creëren is een belangrijk doel, maar de duurzaamheid van die banen op de lange termijn is minstens zo belangrijk. De aandacht verschuift daarom steeds meer van simpelweg tellen hoeveel banen zijn gecreëerd naar de kwaliteit en houdbaarheid ervan. Groeien mensen door in hun loopbaan? Profiteren bedrijven van een beter geschoolde beroepsbevolking? Zulke vragen zijn essentieel om te begrijpen of inspanningen rond werkgelegenheid werkelijk transformerend zijn.
In plaats van werk te zien als een kortetermijnoplossing, kijken ontwikkelingsorganisaties steeds vaker naar het creëren van loopbaanpaden. Dat kan betekenen dat mensen na plaatsing ondersteuning krijgen via mentoring, loopbaancoaching en netwerkmogelijkheden. Al die elementen helpen mensen om niet alleen een baan te vinden, maar daarin ook te groeien en een duurzame, betekenisvolle loopbaan op te bouwen.
Door te sturen op duurzame loopbaanuitkomsten zorgen ontwikkelingsprojecten ervoor dat gecreëerde banen geen tijdelijke kansen zijn, maar opstapjes naar langdurige persoonlijke en professionele groei. Dat vraagt ook om een dynamischer relatie tussen werkzoekenden, werkgevers en het bredere ecosysteem, zodat skills development en werkgelegenheidskansen mee-evolueren met ontwikkelingen in de markt.
Jeugdwerkgelegenheid toekomstbestendig maken
Nu de wereld van jeugdwerkgelegenheid blijft veranderen, is duidelijk dat vandaag banen creëren maar een deel van de oplossing is. We moeten jongeren ook voorbereiden op de loopbanen van morgen, door hun wendbaarheid, aanpassingsvermogen en mindset voor levenslang leren te versterken — eigenschappen die nodig zijn om te slagen in een steeds dynamischere en onzekerdere wereld.
Met zowel de digitale transformatie als de groene transitie zal de toekomst van werk worden gekenmerkt door voortdurende verandering. Ontwikkelingsprogramma's moeten daarom meer doen dan jongeren specifieke vaardigheden voor de banen van vandaag meegeven. Ze moeten een mindset en toolkit helpen bouwen waarmee jongeren kunnen blijven meebewegen, hoe de wereld van werk zich ook ontwikkelt.
Dat is niet alleen een uitdaging, maar ook een kans voor de ontwikkelingssector om zijn aanpak opnieuw te doordenken en een generatie jongeren te ondersteunen die niet alleen klaar is voor de banen van vandaag, maar ook in staat is de arbeidsmarkt van morgen mede vorm te geven.
Conclusie: een nieuw tijdperk voor werkgelegenheidscreatie in ontwikkeling
Het snijvlak van internationale ontwikkeling en inzetbaarheid verandert snel, gedreven door lokalisering, impactmarketing, partnerschappen met de private sector, digitale innovatie en een groeiende focus op duurzaamheid op de lange termijn. Deze trends leiden tot oplossingen voor het mondiale werkgelegenheidsvraagstuk die beter op context zijn afgestemd, transparanter zijn en makkelijker kunnen opschalen.
Als de ontwikkelingssector deze veranderingen verder omarmt, kan zij niet alleen banen creëren, maar betekenisvolle en duurzame loopbanen die bijdragen aan zowel individuele als gemeenschappelijke welvaart. Door technologie slim in te zetten, voorbereid te zijn op de toekomst van werk, krachtige verhalen te vertellen en nauw samen te werken met lokale bedrijven en overheden, kunnen ontwikkelingsorganisaties routes bouwen naar een inclusievere en eerlijkere toekomst van werk.
Joost Verwilghen en Whitney van Schyndel werken voor het Challenge Fund for Youth Employment. Het programma wordt gemanaged door Palladium: Make It Possible, Randstad en VSO.